Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

Απελπισία!!!!!

Όταν οι φυσικές σου δυνάμεις σε εγκαταλείπουν!!!!
Όταν τα δάκρυα έχουν πια στερέψει!!!
Όταν η απελπισία έχει κατακλύσει την καρδιά σου!!!
Όταν ο πόνος ραγίζει το στήθος σου!!!
Όταν όλα σκοτεινιάζουν γύρω σου!!!
Όταν στερεύουν τα όνειρά σου!!!!
Τότε ανακαλύπτεις την πραγματική σου δύναμη!!!
Την πραγματική σου ανθρωπιά!!!
Τότε ανακαλύπτεις την ψυχή σου!!!
Κι αν ζήσεις τότε ζεις αληθινά!!!!
Μεγάλη νυχτερίδα τρέφεται απ'τη νιότη σου!!!
Γι αυτο νωρίς βραδιάζει, πριν χορτάσεις!!!
Το μεσημέρι καιει στα ψηλά τα δώματα!!!!
Το κύμα του ξανθό λούζει τους δρόμους!!!
Πεθαίνεις με τους ποιητές κάθε ηλιοβασίλεμα!!!
Τα χέρια σου μυρίζουν απ' τα μαλλιά τους!!!
Χτυπάει η καμπάνα που δεν πιστεύεις πια!!
Σε ξένη αυλή συνομιλείς με το φεγγάρι!!!
Κολυμπάω σχίζοντας την δική μου απελπισία !!!
Άλλοτε με θάρρος να κάνω μακροβούτια !!!
Κι άλλοτε δειλή να αφήνω το ρεύμα να με ταξιδέψει!!!
Εξερευνώ κι ανακαλύπτω!!!!
Πολύς ο πόνος!!!
Αδύναμες δυνατότητες και δυνατές αδυναμίες...
Μεγάλη η θάλασσα της δικής μου απελπισίας!!!!
Βλέπω ένα βράχο και η κακοφτιαγμένη επλίδα με περιγελά!!!!
Δεν ψάχνω για στεριά ή κάτι να πιαστώ!!!
Κάποτε κάποτε κοιτάω προς τα πάνω,
τον ουρανό.
Ζωή μου δε σε χόρτασα!!!!

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

Ξυπνάς μιά μέρα!!!

Όλα γίνονται τόσο γρήγορα!!!!
Περνάνε οι μέρες, οι ώρες, οι εποχές και εμείς???
Όλα φεύγουν ,έρχονται και ξαναφεύγουν!!!
Ξεχνάμε ,θυμόμαστε, ζούμε???
Όλα έρχονται και παρέρχονται!!!
Πότε θα σταματήσει???
Ποτέ!!!!
Γιατί έτσι είναι η ζωή!!!!
Θα ξυπνήσουμε μια μέρα και θα δούμε ότι όλα ήταν αέρας!!!!
Έτσι λένε!!!
Όμως μήπως ζητάμε πολλά???
Τόσες αναμνήσεις, τόσες στιγμές!!!
Είτε καλές, είτε κακές!!!
Αλλά τις ζήσαμε ήμασταν εκεί παρόντες!!!
Μπορεί να μην έχουμε κάνει όλα αυτά που θέλαμε λόγο καταστάσεων!!!
Αλλά μην είμαστε αχάριστοι!!!!
Ότι και αν έχουμε ζήσει ήταν και είναι δικό μας!!!!
Δεν θα φύγει ποτέ θα είναι εκεί χαραγμένο στο μυαλό μας,
στην καρδιά μας!!!
Είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας!!!
Μπορεί να θέλαμε να ήταν αλλιώς!!!!
Μπορεί να μην έχουμε κάνει όλα αυτά που θέλαμε λόγο καταστάσεων!!!
Αλλά μην είμαστε αχάριστοι!!!!
Ότι και αν έχουμε ζήσει ήταν και είναι δικό μας!!!!
Δεν θα φύγει ποτέ θα είναι εκεί χαραγμένο
στο μυαλό μας,στην καρδιά μας!!!
Είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας!!!
Μπορεί να θέλαμε να ήταν αλλιώς,
αλλά κάναμε μια επιλογή και πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι για αυτή
και να μην μετανιώνουμε
και να την αντιμετωπίζουμε!!!
Δεν είναι όλα ρόδινα αλλά????
Εμείς μπορούμε να τα δούμε έτσι????
Όλα είναι στο μυαλό μας!!!!
Αν αλλάξει αυτό όλα μπορούν να γίνουν τέλεια???

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

ΑΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ !!!!

Απόψε θέλω να γράψω για τις σκέψεις που δεν έχω!!!
Δεν έχω καμία σκέψη, το μυαλό μου
δεν κατεβάζει τίποτα να σας πω κι αυτό με τρελαίνει!!!!
Όλη μέρα σπάω το κεφάλι μου τι να γράψω,
με βασανίζουν πολλά πράγματα αλλά αυτή τη στιγμή που θέλω να τα μοιραστώ,
δεν βγαίνουν???
Δεν βγαίνει τίποτα και η κούραση που έχω δεν είναι δικαιολογία!!!
Νομίζω ότι συνηθίζω να τα αφομοιώνω όσα με απασχολούν
και να γίνονται ένα με εμένα χωρίς να τα αντιμετωπίζω ποτέ!!!
Απλά γίνονται κομμάτι του εαυτού μου!!!!
Απλά κάθονται εκεί και περιμένουν να ξαναβγούν στην επιφάνεια !!!
Σαν μια παλιά αρρώστια από την οποία,
στην πραγματικότητα, ποτέ δεν γιατρεύτηκα!!!!
Πώς γίνεται να μην έχεις τίποτα να πεις ????
Να θες να δώσεις μια στο κεφάλι σου στον τοίχο από απελπισία????
Δεν το ξέρω!!!!
Τι να γράψω!!!!
Τι είδα σήμερα???
Έναν γιάπη σε δείπνο με μια μανά με δυο παιδάκια!!!
Αυτός καλοντυμένος, ήταν φανερό ότι γλυκοκοίταζε τη μάνα,
που μάλλον ήταν χωρισμένη!!!
Μου φάνηκε θλιβερό θέαμα!!!!
Σαν χαζορομαντική αμερικανική ταινία!!!!
Ο γραβατωμένος τυπάκος με μεγάλες δόσεις ιπποτισμού
δίνει δωράκια στα παιδάκια της γυναίκας που θέλει να τουμπάρει!!!
Συγγνώμη, να πλησιάσει ήθελα να πω!!!!
Και γιατί είναι θλιβερό όλο αυτό??? Δεν ξέρω.
Δεν θλίβομαι για τον γιάπη και τη μάνα.
Καλά κάνουν!!!!
Θλίβομαι ίσως γιατί νιώθω ότι αυτά τα μούλικα ποτέ δεν θα τα αγαπήσει.
Και γιατί να τα αγαπήσει??? Δικά του είναι???
Τι είπες εσύ εκεί κάτω???
Αν ήταν δικά του θα τα αγαπούσε???
Καλή ερώτηση φίλε μου!!!
Η απάντηση μου: όχι απαραίτητα!!!
Μάλλον ο μύθος που από το σχολείο μας περνάνε
ότι οι γονείς μας αγαπάνε πρέπει να αρχίσει να αποσύρεται,
να κρύβεται!!!!
Ξέρεις, αγάπη δεν είναι να το ταΐζεις!!!
Να το ντύνεις και να του παίρνεις παιχνίδια
για να μην το έχεις στα ποδιά σου!!!!
Αγάπη είναι να κανείς αυτό που φαντάζει δύσκολο!!!
Να ξεπερνάς τον εαυτό σου!!!
Να ρίχνεις τα μούτρα σου σε αυτό το ηλίθιο πλάσμα !!!!
Που είναι πολύ λιγότερες δεκαετίες εν ζωή από ο,τι εσύ!!!!
Να του μαθαίνεις τη συγγνώμη!!!!
Να του μαθαίνεις ότι δεν πρέπει να πατάει επί πτωμάτων!!!
Αγάπη είναι να το ρωτάς, όχι τυπικά!!! Ουσιαστικά:
τι δεν πήγε καλά στη μέρα σου!!!
Να του βεβαιώνεις:
είμαι εδώ για σένα, όχι για να σε κρίνω!!!!
Αλλά για να σε συμβουλέψω!!!
Χωρίς να είναι απαραίτητο να με ακούσεις!!!
Έτσι κι αλλιώς δεν είμαι σοφός!!!
Στην πραγματικότητα αν και γονιός,
αν και μεγαλύτερος!!!!
Είμαι ένας ανθρωπάκος με πολλά ελαττώματα !!!!
Και δεν έχω δικαίωμα να σε κρίνω εσένα, παιδί μου!!!
Που υποτίθεται ότι σ’αγαπάω!!!!
Ο γιάπης μπορεί να τα πει όλα αυτά στα παιδάκια????
Ίσως όχι!!!
Πάντως ξέρω και πολλούς αληθινούς πατεράδες και μανάδες
που και πάλι δεν ξεστομίζουν τίποτα από όλα αυτά!!!
Και μπορεί και η ίδια τους η μάνα να μην τους τα πει ποτέ!!!!
Γιατί να υπάρχει οικογένεια???
Ή μάλλον ξέρω γιατί να υπάρχει!!!!
Για να παράγει έτοιμα δουλάκια για την αγορά εργασίας
ή για τους κυβερνήτες τους!!!!
Γιατί να την σέβομαι ???
Είναι αυτό που ρωτάω!!!!
Όταν όλος ο εγωκεντρισμός πηγάζει από την οικογένεια????
Θα βάλω μέσο για να περάσει το παιδί μου εκεί !!!
Και δεν με νοιάζει ποιανού τη θέση θα φάω!!!
Εμείς να ‘μαστε καλά!!!
Να σεβαστώ τι από την οικογένεια???
Ότι ως επί το πλείστον δημιουργεί ανθρώπους με κόμπλεξ, ταμπού,
κοινωνικά, εθνικιστικά, θρησκευτικά και σεξουαλικά????
Ναι, δεν θα έπρεπε να είναι έτσι!!!
Είναι όμως!!!
Δεν ξέρω πολλούς γονείς όπως τους περιγράφουν οι ψυχολόγοι… "Ιδανικούς"!!!!!
Θα μου πεις, τι σε νοιάζει ο γιάπης?????
Έλα ντε, δεν με νοιάζει!!!
Άλλωστε η μαμά μου εχει πει να κοιτάζω τη δουλεια μου!!!
Να σπουδάσω σε μια καλη σχολή!!!!
Να είμαι επιμελής και συνεπής στη δουλειά μου!!!
Να ενδιαφέρομαι συνεχώς να ανεβαίνω σε αξιώματα και μισθούς!!!
Να παντρευτώ ένα καλό παιδί!!!!
και να κάνω μια οικογένεια που δε θα της λείπει κανένα υλικό αγαθό!!!!
Να συμπληρώσω τα ένσημα μου και να χαρώ μια υπέροχη σύνταξη στα 70 μου!!!!
Κι όταν κλείνω τα μάτια, αποκαμωμένη από τη ζωή,
για όλες αυτές τις υπέροχες συμβουλές!!!!! Θα πω: «Σ’ ευχαριστώ μαμά..» ?????
Προς το παρόν ευχαριστώ εσάς που διαβάσατε τις ηλιθιότατες σκέψεις μου!!!!!

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009

Εμείς κι' οι Αλλοι!!!!!!

Πόσο καλά μπορεί να ξέρεις τους άλλους???
Πως μπορείς να βάζεις το χέρι σου στην φωτιά για κάποιον που δεν θα μάθεις ποτέ???
Πως μπορείς να αντιπαθείς κάποιον που τον ξέρεις μόνο ένα λεπτό???
Όλοι μας αναρωτιόμαστε!!
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορείς να αποτρέψεις κάτι
το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ακούσεις την καρδία σου
εκείνη ξέρει καλύτερα!!!
Να αφουγκραστείς τον κόσμο!!!
Να μυρίσεις τον αέρα να ηρεμήσεις!!!
Να ακούσεις τους χτύπους της!!!
Να ακούσεις τα ψιθυριστά που σου λέει τόσο καιρό
και συ δεν δίνεις σημασία!!!
Τότε ναι θα καταλάβεις αν αξίζει κάποιος!!!!
Και αν όχι αλλά αυτό είναι πολύ απόλυτο!!!
Οι άνθρωποι έχουν μάθει να κρύβονται!!!
Να δείχνουν αυτό που θέλουν!!!
Και όχι αυτό που πραγματικά είναι!!!
Έτσι το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ακούσεις την καρδία σου!!!
Και αν στην πορεία δεις ότι δεν άξιζε τότε δεν θα μετανιώσεις!!!
Γιατί θα έχεις κερδίσει κάτι κάτι πολύ σημαντικό!!!
Θα έχεις μάθει να ακούς!!!!
Μέσω αυτής της κατάστασης θα γίνεις εσύ καλύτερος!!!
Αν ο καθένας γινόταν καλύτερος
τότε όλος ο κόσμος θα ήταν γεμάτος με χαμόγελα!!!
Πάντα να κοιτάς τον εαυτό σου και όχι τους άλλους!!!
Να σκέφτεσαι εγώ τι κάνω???
Οι άλλοι ας κάνουν ότι θέλουν!!!
Επειδή κάποιοι κάνουν κάτι δεν πάει να πει ότι είναι και το σωστό!!
Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να συνεχίσεις την ζωή σου!!!
Έτσι όπως θέλεις να είναι!!!
Όχι έτσι όπως σε οδηγούν οι καταστάσεις να την ζήσεις!!!
Η όπως σου επιβάλουν οι άλλοι υποσυνείδητα.!!!

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

Απορίες!!!!!

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρεις γύρω σου ανθρώπους που θα σε αγαπήσουν και θα σε στηρίξουν?
Γιατί είναι τόσο εύκολο να βρεθεί στο δρόμο σου κάποιος τόσο πρόθυμος να σου τσακίσει τα φτερά? Γιατί έρχεται πιο φυσικά σε κάποιον να πληγώσει και να αφήσει πίσω του πόνο και απελπισία?
Γιατί δεν κάνουμε για τους άλλους αυτά που θα θέλαμε να κάνουν οι άλλοι για εμάς?
Πότε μάθαμε μόνο να ζητάμε και να παίρνουμε χωρίς να δίνουμε τίποτα σε αντάλλαγμα?
Ποια ήταν η καθοριστική στιγμή στη ζωή του καθένα από εμάς που σκλήρυνε την καρδιά μας?
Πως θα καταφέρουμε να συγχωρήσουμε και να αφήσουμε πίσω μας αυτά που μας βαραίνουν? Ποιος μας έπεισε πως είναι ευκολότερο να είμαστε μόνοι,από το να έχουμε κάποιον να νοιαζόμαστε?
Τι μας έκανε να πιστεύουμε πως είναι φυσική η αδιαφορία και ύποπτο το ενδιαφέρον και η ευγένεια?
Θα θυμηθούμε άραγε ποτέ πως είναι να αγαπάμε τον εαυτό μας?
Θα μάθουμε ποτέ να αναγνωρίζουμε την αξία μας?
Θα σταματήσουμε ποτέ να φοβόμαστε τη σκιά μας?
Θα μάθουμε ποτέ να απαιτούμε αγάπη αληθινή κι όχι κούφια λόγια που χάνονται στον αέρα? Θα καταλάβουμε ποτέ πως αξίζουμε το καλύτερο κι όχι το μέτριο ή το ψεύτικο?
Άνθρωποι αληθινοί χρειάζονται,να έρθουν δίπλα μας σαν άγγελοι,ν'ανοίξουν τα φτερά τους και να μας σκεπάσουν.
Να ζεστάνουν τις καρδιές μας και να μας μάθουν από την αρχή,σα να γεννηθήκαμε σήμερα,τι σημαίνει αγάπη.
Όλοι είμαστε μόνοι κάποιες στιγμές κι όλοι χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω από αυτό που έχουμε.
Όσα κι αν γεμίζουν μέλι τις ζωές μας...
Δεν πειράζει,αν θυμόμαστε να αγαπάμε δεν πειράζει,το παραπάνω δεν έβλαψε ποτέ κανέναν αν το ζήτησε για τους σωστούς λόγους..
Να είμαστε ρεαλιστές,να ζητάμε το αδύνατο!
Αρκεί μέσα μας να ξέρουμε πως τίποτα δεν είναι αδύνατο,γιατί μπορούμε τα πάντα!
Αρκεί ποτέ να μην ξεχνάμε πως τίποτα δεν είναι παραπάνω,γιατί αξίζουμε τα πάντα!

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Είμαι άνθρωπος κι εγω????

Μέρα γιορτινή δεν περιμένω νάρθει!!!!
Σαν μια Κυριακή που δεν χωράει?????
Τη φρικτή μου τη σιωπή!!!
Να με ξυπνήσει μ' ένα αθάνατο φιλί????
Νύχτα φωτεινή και πάλι θα σε κρύψουν???
Τρέμεις σαν παιδί μήπως σ' ανακαλύψουν???
Βάζεις τη στολή να μην σ' αγγίξουνε!!!!
Τα 'πώς' και τα 'γιατί'????
Άνθρωπος κι εγώ, κι απόψε θα φωνάξω!!!!
Άνθρωπος κι εγώ, βαρέθηκα, θ' αλλάξω!!!
Άνθρωπος κι εσύ, πού 'χεις στα χέρα τη δική μου τη ζωή????
Και πριν προλάβω να σου πω......
Πως σ' αγαπώ με σκοτώνεις, μα είμαι άνθρωπος κι εγώ????
Κι όταν το πρωί μες στον καθρέφτη......
Θα φοβάμαι να με δω, μην με φωνάξω ψεύτη?????
Τα σημάδια θα ρωτώ αν έκανα όλα αυτά!!!!
Που είχα στο μυαλό......
Άνθρωπος κι εγώ, κι απόψε θα φωνάξω!!!!
Άνθρωπος κι εγώ, βαρέθηκα, θ' αλλάξω!!!!
Άνθρωπος κι εσύ, πού 'χεις στα χέρα τη δική μου τη ζωή????
Και πριν προλάβω να σου πω......
Πως είμαι άνθρωπος κι εγώ?????
Ένα κομμάτι απ' τον ίδιο τον δικό σου το Θεό.....
Κι έχω δικαίωμα να κλαίω, να γελάω, να πονώ????
Κάτω απ' τον ίδιο ουρανό που άλλοι πετάνε, να πετώ????
Μα είμαι άνθρωπος κι εγώ????
Κι έχω στα χέρια τη δική σου τη ζωή????
Και πριν προλάβεις να μου πεις πως μ' αγαπάς...Σε σκοτώνω!!!!!
Γιατί με είμαι άνθρωπος κι εγώ!!!!
Είμαι άνθρωπος κι εγώ ?????

By Adamas

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

ΑΠΟΓΝΩΣΗ!!!!

Αισθάνομαι ότι το μυαλό μου είναι μπερδεμένο!!!
Οτι είναι γεμάτο σκέψεις που δε μπορώ να ελένξω!!!
Οτι υπάρχουν καταστάσεις που πρέπει να ξεκαθαρίσω!!!!
Το λογικό κομμάτι του εγκεφάλου μου αισθάνομαι οτι εξασθενεί!!!!
Αισθάνομαι οτι κάνω κινήσεις η πέρνω αποφάσεις που πάντα καταλήγουν λανθασμένες!!!
Νοιώθω μια σύγκρουση δύο κόσμων να γίνεται μέσα μου που δε καταλήγει πουθενά!!!
Νοιώθω οτι οτιδήποτε συμβαίνει είναι μάταιο!!!
Αισθάνομαι οτι δε μπορώ να ελένξω εγώ τις καταστάσεις
και οτι είμαι ανίκανη να υποδεχτώ και τις καταστάσεις του μέλλοντος!!!
Νοιώθω οτι είμαι απροστάτευτη και ευάλωτη σε οτιδήποτε συμβαίνει!!!
Τον κόσμο και τα γεγονότα γύρω μου τα μεταφράζω σαν "κακά","επικύνδινα" και στη καλύτερη περίπτωση "ύποπτα"!!!!
Νοιώθω οτι σε όλα κρύβεται και κάτι αλλο που δε λέγεται!!!
Η απόλαυση ενός ποτού..ενός τσιγάρου...μιάς εξόδου ελλατώνεται!!!
Νοιώθω οτι συνεχώς κάποιοι "μου χρωστάνε" σε λέξεις... σε εξηγήσεις.. σε συναισθήματα!!!
Παλιότερα είχα συχνά την ανάγκη για φυγή!!!
Το έκανα όποτε το είχα ανάγκη και ένιωθα μια λύτρωση!!!!
Τώρα νιώθω ότι κι'αυτό είναι μάταιο!!!
Νιώθω οτι τίποτα δε με κρατάει σε ενα αγώνα για να ζώ!!!
Τίποτα δεν έχω να χάσω αλλά και να κερδίσω!!!!
Οποιαδήποτε κατάσταση συμβαίνει νιώθω οτι γνωρίζω την εξέλιξη της προτού ολοκληρωθεί!!!
Έχω συνέχεια στο μυαλό μου μιά εικόνα ευτυχίας για λίγα δευτερόλεπτα και μετά είμαι βέβαιη οτι αυτή η σκέψη είναι μη ρεαλιστική!!!!
Οτι είναι μια ψευδαίσθηση και νιώθω απαίσια που την έκανα!!!!!
Έχω πάψει να διαβάζω βιβλία!!!!
Να πηγαίνω θέατρο!!!!
Έχω πάψει να έχω σε τάξη τα πράγματα μου!!!!
Παρορμητικές κινήσεις κάνω αλλά καμιά δε με πληρεί!!!!!
Η λέξη απόφαση μοιάζει σαν ένας δύσκολος αγώνας!!!
Και το αληθινό πάθος σα λάθος!!!
Τα λόγια μου στους άλλους είναι πάντα αυτά που πιστεύω οτι μπορούν να καταλάβουν και να τ'αντέξουν!!!
Την ουσία δε τη λέω σε κανένα και αν κάποιος τη διαισθάνεται είμαι σίγουρη οτι δε καταλαβαίνει το βάρος της!!!!

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2009

Η ΑΝΟΙΞΗ ΧΑΜΟΓΕΛΑ!!!

Η σιωπή θυμίζει νεκρική ακολουθία...
στάχτη η ομίχλη στα μάτια...
δεν κοιτούν...
δεν ξεχωρίζουν χρώματα...
δεν ακούν ψίθυρους...
απλά αργοπεθαίνουν καίγοντας κόκκινους ιστούς...
χωρίς ενοχές...
χωρίς τύψεις...
έτσι απλά...
Πετούσα πέτρες στα τζάμια...
Άκουγα τον θόρυβο...
Τα κομμάτια γκρεμίζονταν...
Έσχιζαν την σιωπή που επέβαλαν...
Δες τους βγήκαν στα παράθυρα...
Υστερικές φωνές πανικού...
Φοβούνται τους ήχους...
Δες τους...
Νεκροί στα παγωμένα τους μνήματα...
Χωρίς σταυρούς...
Κοροϊδεύουν την ζωή...
Εκτελούν την αγάπη...
Μολύνουν την ευωδιά της Άνοιξης...
Με βρώμικες ανάσες...
Κρύβονται σαν τα τρωκτικά...
Ροκανίζουν το συναίσθημα...
Ξεγελούν τους αγγέλους...
Ματώνουν τα φτερά τους με το βαθύ κόκκινο...
Σέρνονται στα ερείπια που προκάλεσαν...
Οπλίζουν το χέρια τους με δηλητήριο...
Ισοπεδώνουν την ψυχή στο παρθενικό της φτερούγισμα...
Ατσάλι σκληρό η ψυχή μου...
Κατεδαφίζει την αχυρένια σας ύπαρξη...
Σκαρφάλωσα στον απέραντο ουρανό...
Να μην σας βλέπω...
Να μην "ακούω" τις σιωπές σας...
Σας σκέπασε το απέραντο γαλάζιο...
Πνιγήκατε στον ωκεανό...
Τώρα η Άνοιξη χαμογελά...
Χωρίς την σκιά του μαύρου σας χειμώνα...
Και το αηδόνι δοξάζει...
Το μεγαλείο της ζωής...
Με τα ποιο γλυκά χρώματα...
Αυτά που ποτέ δεν είδατε...

Στέλιος Κ.

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

Παιχνίδια?????


Ο tantoguanto σκέφτησε να καλέσει εμένα τον πράο και ήρεμο άνθρωπο να πω τι με νευριάζει...τς τς τς...τι γράφω τώρα?
Δύσκολο μου φαίνεται. Για να δούμε...(με τυχαία σειρά)
1) Η ανοχή μου πολλές φορές.
2) Η υπεροψία
.3) Το ''εγώ είμαι και άλλος δεν είναι''
.4) Oι φαφλατάδες. Για παράδειγμα αυτοί που σε παρέες διατείνονται ότι έχουν πάει με τα άπειρα γκομενάκια εκείνη τη βδομάδα παραλείποντας επιμελώς να αναφέρουν ότι παίρνονται με τύπους που ούτε ο χάρος δεν τους παίρνει. (Λόγω πολυκοσμίας...καταλαβαίνετε...)
5) Η απλυσιά.
6) Η εμμονή με τα πολύ ακριβά και φλασάτα ρούχα λες και όποιος πάει μαζί σου θα γαμηθεί με τα mIU mIU σου. Βρε ΜΙΟΥ!
7) Τα ψέματα. Όλων των ειδών ιδίως τα WHITE LIES!
8) To σώνει και καλά ανοιξιάτικο mood στο οποίο πρέπει να μπούνε όλοι.
9) Η αναισθησία των ανθρώπων απέναντι στα ζώα.
10) Το ότι δεν μπορώ να παίξω μουσική όσο δυνατά θέλω.
11) Η ανασφάλεια που βγαίνει σε επιθετικότητα.
12) Η άμεση συγχώνευση των ζευγαροζουζουνίων που τιτιβίζουν χαρούμενα μιλώντας στον πλυθηντικό..''εμας δεν μας αρέσει αυτό...'' ''εμάς μας τρελλαίνει εκείνο''
13) H αναβλητικότητα (μου και όλου του κόσμου).
14) Το να μεταβάλλεται κάποιος σε γάτα Περσίας στο σεξ.
15) Επίσης το να κάθεται κάποιος ακίνητος στο σεξ θέλοντας να τα κάνεις ΟΛΑ ΕΣΥ.
16) Oι γριές στα τρόλευ που με μια μαγκούρα μπορεί να σε σκοτώσουν για να κατέβουν/ανέβουν στο τρόλευ/λεωφορείο.
17) Οι άσχετοι που κάνουν τους παντογνώστες.
18) Οι bloggers που έχουν 5-7 προσωπικά blogs .
E φαντάζεστε τη συνέχεια.
19) Η υποκρισία.
20) Η ασυδοσία.
21) Τα άπειρα ψυχολογικά όλης της οικουμένης.
22) Η αγνωμοσύνη.
23) Οι υπερωρίες στη δουλειά.
24) Το οτι ενώ σου έχω πεί πως σε αγαπάω δεν σου έχω πεί πόσο και τι έχω κάνει και θα έκανα για να είσαι καλά.
25) Το ότι εσύ αυτό το θεωρείς ένα ωραίο παιχνίδι.
26) Το κακό timing.
27) Το να πίνεις και να μην μπορεί να σε πιάσει.
28) Όταν αποφεύγουν να σε κοιτάνε στα μάτια.
29) Οι πολύ ωραίοι που το ξέρουν και φέρονται ανάλογα.
30) Η κλαψομουνίαση η αρνητικότητα και οι εμμηνοπαυσικές συμπεριφορές ορισμένων.
31) H κίνηση και το μποτιλιάρισμα.
32) ΤΟ ΟΤΙ Η ΛΙΣΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!Χεχεχεχε.